การจัดการห่วงโซ่อุปทาน

1. การลงทะเบียนคู่ค้ารายใหม่

• แนวทางปฏิบัติสำหรับคู่ค้า บริษัทกำหนดแนวทางการปฏิบัติสำหรับคู่ค้าทางธุรกิจ (Supplier Code of Conduct) ที่สอดคล้องกับมาตรฐานสากลด้านสิทธิมนุษยชน สิ่งแวดล้อม และแรงงาน เพื่อเป็นข้อกำหนดเบื้องต้นที่คู่ค้าทุกแห่งต้องยอมรับและลงนามปฏิบัติตามก่อนเริ่มต้นการทำธุรกรรม
• การประเมินความเสี่ยงด้านความยั่งยืน ก่อนการขึ้นทะเบียน คู่ค้าจะต้องผ่านการประเมินความเสี่ยงเบื้องต้นด้าน ESG โดยพิจารณาจากข้อมูลกิจการ ประเภทสินค้า/บริการ ความเสี่ยงของอุตสาหกรรม และภูมิศาสตร์ของสถานที่ปฏิบัติงาน

2. กำหนดคุณสมบัติของคู่ค้า

• การประเมินความยั่งยืนโดยละเอียด คู่ค้าที่ได้รับการคัดเลือกจะต้องผ่านการประเมินด้านความยั่งยืนเชิงลึก โดยใช้แบบสอบถามด้าน ESG และระบบประเมินตนเอง (self-assessment) ซึ่งครอบคลุมเรื่องแรงงาน ความปลอดภัย สิ่งแวดล้อม และธรรมาภิบาล
• การรับรองจากหน่วยงานภายนอก บริษัทสนับสนุนให้คู่ค้าแสดงหลักฐานการรับรองจากมาตรฐานสากล เช่น ISO 14001, ISO 45001, SA8000 หรืออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อยืนยันความมุ่งมั่นต่อความยั่งยืน
• การตรวจประเมินคู่ค้า ณ สถานประกอบการ ดำเนินการสุ่มตรวจและเยี่ยมชมสถานประกอบการของคู่ค้าเพื่อยืนยันการปฏิบัติงานตามข้อกำหนด รวมถึงให้ข้อเสนอแนะในการปรับปรุงอย่างเป็นรูปธรรม

3. การเสนอราคาและประกวดราคา

• ESG เป็นส่วนหนึ่งของเกณฑ์ในการเสนอราคาและการประกวดราคา ปัจจัยด้านความยั่งยืน เช่น การจัดการของเสีย การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ และมาตรฐานแรงงาน จะถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของเกณฑ์การพิจารณาในการคัดเลือกผู้เสนอราคา นอกเหนือจากเกณฑ์ด้านราคาและคุณภาพ เพื่อส่งเสริมการแข่งขันที่รับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม

4. การประเมินผลการดำเนินงาน

• ทบทวนผลการดำเนินงานของคู่ค้าประจำปี บริษัทมีการประเมินผลการปฏิบัติงานของคู่ค้าอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง โดยพิจารณาจากการส่งมอบตรงเวลา คุณภาพสินค้า/บริการ และความสอดคล้องกับข้อกำหนดด้าน ESG
• การทวนสอบผ่านเอกสาร คู่ค้าจะต้องจัดส่งรายงานหรือเอกสารแสดงผลการดำเนินงาน เช่น รายงานตรวจสอบสิ่งแวดล้อม รายงานความปลอดภัย และการฝึกอบรมแรงงาน ตามที่บริษัทร้องขอ เพื่อความโปร่งใสและสามารถตรวจสอบย้อนหลังได้
• การตรวจประเมินคู่ค้า ณ สถานประกอบการ กรณีที่พบข้อบ่งชี้ความเสี่ยง บริษัทจะดำเนินการตรวจประเมินเพิ่มเติม ณ สถานประกอบการเพื่อทบทวนความสอดคล้องและระบุแนวทางแก้ไขอย่างทันท่วงที

5. การร่วมมือกับคู่ค้าเพื่อการแก้ไขปรับปรุง

• กำหนดให้มีการดำเนินการแก้ไขเมื่อพบเหตุการณ์ที่ไม่สอดคล้อง หากตรวจพบการฝ่าฝืนแนวปฏิบัติด้านความยั่งยืน บริษัทจะส่งหนังสือแจ้งเตือนพร้อมข้อเสนอแนะในการปรับปรุง และติดตามผลการแก้ไขภายในระยะเวลาที่กำหนด โดยหากยังไม่ปรับปรุง อาจมีการระงับความร่วมมือเป็นการชั่วคราวหรือถาวร

6. การพัฒนาศักยภาพของคู่ค้า

• การบริหารจัดการคู่ค้าทางอ้อม (Non-tier 1) บริษัทตระหนักถึงความสำคัญของคู่ค้าระดับรอง และเริ่มดำเนินการเก็บข้อมูลและบริหารจัดการความเสี่ยงของคู่ค้ากลุ่มนี้ เพื่อสร้างความยั่งยืนในระดับห่วงโซ่อุปทานทั้งหมด
• การบริหารจัดการความเสี่ยงด้านต่อเนื่องทางธุรกิจ บริษัทวิเคราะห์และติดตามความเสี่ยงที่อาจส่งผลต่อความต่อเนื่องของการจัดซื้อ เช่น ภัยพิบัติ วิกฤตด้านโลจิสติกส์ หรือเหตุการณ์ด้านสิ่งแวดล้อมเพื่อเตรียมแผนรองรับสภาวะฉุกเฉินร่วมกัน
• การบริหารจัดการผลกระทบด้านความยั่งยืน บริษัทส่งเสริมให้คู่ค้าพัฒนาศักยภาพด้าน ESG ผ่านการพัฒนาแผนปรับปรุงที่สอดคล้องกับเป้าหมายความยั่งยืนขององค์กร อันจะนำไปสู่การเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งและเติบโตเคียงคู่กันไปในระยะยาว

โดยมีกระบวนการจัดหาและคัดเลือกคู่ค้าที่มีการคำนึงถึงชื่อเสียง ความสามารถ ความเชี่ยวชาญ สถานภาพทางการเงิน ความถูกต้องตามกฎหมาย ตลอดจนการยึดหลักการปฏิบัติที่เสมอภาค เน้นความโปร่งใส และความตรงไปตรงมาในการดำเนินธุรกิจ อีกทั้ง บริษัทให้ความสำคัญกับการปฏิบัติต่อคู่ค้าให้เป็นไปตามข้อตกลงตามสัญญาและยึดหลักจรรยาบรรณของบริษัทอย่างเคร่งครัด โดยมีแนวปฏิบัติดังนี้

ทั้งนี้ ผู้บริหารและบุคลากรทั้งหมดของบริษัททุกคนมีหน้าที่สนับสนุน ผลักดัน และปฏิบัติภายใต้นโยบายและกรอบการบริหารจัดการการจัดซื้อจัดจ้างอย่างเคร่งครัด และต้องคำนึงถึงศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ความเท่าเทียม และความเป็นธรรม โดยไม่เลือกปฏิบัติต่อผู้หนึ่งผู้ใด อันเนื่องมาจากความแตกต่างทางกาย จิตใจ เชื้อชาติ สัญชาติ ศาสนา เพศ อายุ การศึกษา หรือเรื่องอื่นใดทั้งสิ้น เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมความหลากหลาย ความเสมอภาค และการยอมรับความแตกต่าง

1. สถานภาพของคู่ค้า

   คู่ค้า หมายถึง ผู้ผลิต ผู้ประกอบการ ผู้จำหน่าย ผู้แทนจำหน่าย ผู้ให้บริการ หรือผู้รับจ้างซึ่งต้อง มีสถานประกอบการที่สามารถตรวจสอบได้อย่างชัดเจนและโปร่งใส

2. ความพร้อมของทรัพยากรและศักยภาพในการดำเนินงาน

   มีบุคลากร เครื่องจักร อุปกรณ์ สินค้า การบริการ คลังสินค้า ตลอดจนมีสถานภาพทางการเงินที่มั่นคง และประวัติ การดำเนินกิจการที่น่าเชื่อถือเพื่อรองรับความต่อเนื่องทางธุรกิจในระยะยาว

3. ผลงานและความน่าเชื่อถือ

   เป็นผู้ที่มีผลงานน่าพอใจ ทั้งด้านคุณภาพสินค้า การบริการ การส่งมอบตามกำหนดเวลาการ ให้บริการหลังการขาย การรับประกัน หรือเงื่อนไขอื่นๆ ในการทำธุรกรรมตามที่ตกลงร่วมกันอย่างเคร่งครัด

4. การปฏิบัติตามกฎหมายและจริยธรรมธุรกิจ

   เป็นคู่ค้า/คู่ธุรกิจ ที่ปฏิบัติตามกฎระเบียบ ข้อบังคับ และกฎหมายที่เกี่ยวข้องอย่างเคร่งครัดและดำเนินธุรกิจอย่างเป็นธรรม โปร่งใส ตรวจสอบได้ รวมถึงไม่มีผลประโยชน์ขัดแย้งกับธุรกิจของบริษัทฯ และไม่มีประวัติต้องห้ามทำการค้าอันเนื่องจากการกระทำทุจริต หรือประวัติการละทิ้งงาน หรืออยู่ในบัญชีรายชื่อบริษัท ต้องห้ามของทางราชการและเอกชนตามหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี

5. ความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม

   เป็นคู่ค้าที่แสดงออกถึงความรับผิดชอบต่อสังคมและ/หรือสิ่งแวดล้อม โดยพิจารณาครอบคลุมเรื่อง สิทธิมนุษยชน การดูแลพนักงานและแรงงาน จรรยาบรรณธุรกิจ และการปฎิบัติตามกฎหมายด้านสิ่งแวดล้อม รวมถึงความมุ่งมั่นในการลดผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมตามแนวทางการพัฒนาอย่างยั่งยืน

บริษัทจะดำเนินการทบทวนและปรับปรุงหลักเกณฑ์การคัดเลือกคู่ค้าอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงในเชิงบริบทหรือกฎหมาย เพื่อให้สอดคล้องกับความเสี่ยงใหม่และมาตรฐานสากล และถือเป็นส่วนสำคัญของกลยุทธ์การจัดซื้อจัดจ้างอย่างยั่งยืนของบริษัท ซึ่งสนับสนุนการดำเนินงานที่โปร่งใส เป็นธรรม และมีความรับผิดชอบต่อผู้มีส่วนได้เสียทุกกลุ่ม

เพื่อให้การบริหารจัดซื้อเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและครอบคลุม บริษัทจึงได้กำหนด หลักเกณฑ์ในการจัดกลุ่ม คู่ค้าอย่างเป็นระบบ โดยพิจารณาจากระดับความเสี่ยง มูลค่าสัญญา ความสำคัญเชิงกลยุทธ์ และความสามารถในการทดแทน พร้อมกำหนดแนวทางการประเมินผลที่เหมาะสมกับแต่ละกลุ่ม ดังนี้

1. กลุ่มคู่ค้าหลัก (Critical Supplier)

   คือ คู่ค้าที่มีมูลค่าสัญญาสูง คู่ค้าที่มียอดการใช้จ่ายสูง สินค้าทดแทนยาก และมีความสำคัญต่อการสร้างรายได้ และมีความเสี่ยงสูงมากหรือความเสี่ยงสูง โดยบริษัทฯ กำหนดให้คู่ค้ากลุ่มนี้มีการประเมินผลการทำงานทุกปี ผ่านแบบประเมินคู่ค้า (Vendor Evaluation Form) และเยี่ยมชมพื้นที่การปฏิบัติงาน (On Site Audit) ตลอดจนการประเมินผลการปฏิบัติงานด้านความยั่งยืน จำแนกเป็นสินค้าประเภทจอ LED

2. กลุ่มคู่ค้ารอง (Non-Critical Supplier)

   คือ คู่ค้าที่ไม่อยู่ในกลุ่มคู่ค้าหลัก ที่มียอดการงานใช้ปานกลางหรือมูลค่าสัญญาต่ำและมีความเสี่ยงอยู่ในระดับกลางหรือความเสี่ยงต่ำ ซึ่งบริษัทฯ กำหนดให้มีการประเมินผลการทำงานเป็นประจำทุกปี ผ่านแบบประเมินคู่ค้า (Vendor Evaluation Form) และการทำแบบประเมินตนเองของคู่ค้า (Vendor Self-Assessment) จำแนกเป็น งานรับเหมาก่อสร้าง อุปกรณ์อะไหล่ งานบริการและอุปกรณ์ IT วัสดุสิ้นเปลือง

3. กลุ่มคู่ค้าทั่วไป (General Supplier)

   คือ คู่ค้าที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มคู่ค้าหลักหรือคู่ค้ารอง ซึ่งมีมูลค่าการซื้อขายค่อนข้างน้อย ไม่มีความเสี่ยงทางธุรกิจที่ส่งผลต่อการดำเนินงานของบริษัท และไม่มีความซับซ้อนในการบริหารจัดการ โดยคู่ค้ากลุ่มนี้มักมีทางเลือกในการจัดซื้อจากหลายแหล่ง และสามารถทดแทนกันได้ง่าย บริษัทฯ จะดำเนินการประเมินตามความเหมาะสมของแต่ละกรณี โดยไม่จำเป็นต้องประเมินทุกปี เนื่องจากผลกระทบต่อธุรกิจมีน้อย

4. กลุ่มคู่ค้าสำคัญที่ไม่ได้ทำธุรกิจกับบริษัทโดยตรง (Critical Non-Tier 1)

   คือ คู่ค้าที่ไม่จัดจำหน่ายสินค้า/บริการให้บริษัทโดยตรง แต่มีบทบาทสำคัญในห่วงโซ่อุปทานของคู่ค้าหลัก เช่น ผู้ผลิตชิ้นส่วนสำคัญ หรือซัพพลายเออร์ของคู่ค้า Critical

บริษัทกำหนดหลักเกณฑ์เพื่อใช้ในการพิจารณาและจำแนกคู่ค้ากลุ่มนี้ ดังนี้

1. คู่ค้าที่มีความเชื่อมโยงโดยตรงกับคู่ค้าหลัก (Critical Tier 1 Supplier)

   และมีบทบาทสำคัญในกระบวนการผลิตหรือการให้บริการที่ส่งผลต่อการดำเนินงานของบริษัท เช่น ผู้ผลิตแผงจอ LED, ซัพพลายเออร์ของวัตถุดิบสำคัญ, หรือผู้ให้บริการติดตั้งที่รับเหมาช่วงจากคู่ค้าหลัก

2. คู่ค้าที่ไม่สามารถทดแทนได้ง่ายในระยะสั้น

   หรือมีจำนวนผู้ผลิตในตลาดจำกัด

3. คู่ค้าที่เคยเกิดเหตุขัดข้องซึ่งส่งผลกระทบต่อคู่ค้าหลักและต่อการส่งมอบของบริษัท

   เช่น กรณีการส่งมอบล่าช้า ซัพพลายขาด หรือคุณภาพไม่ได้ตามมาตรฐาน

4. คู่ค้าที่ตั้งอยู่ในประเทศหรือพื้นที่ที่มีความเสี่ยงสูง

   เช่น ความเสี่ยงด้านภูมิรัฐศาสตร์ ภัยธรรมชาติ หรือความไม่แน่นอนด้านกฎระเบียบที่อาจส่งผลกระทบต่อห่วงโซ่อุปทาน

1. ประสานกับคู่ค้าหลัก (Tier 1) เพื่อขอข้อมูลห่วงโซ่อุปทานรองรับ

   เพื่อจัดทำแผนผังห่วงโซ่อุปทาน เช่น รายชื่อผู้รับเหมาช่วงหลักหรือผู้ผลิตวัตถุดิบหลักที่ใช้บ่อย

2. ประเมินความเสี่ยงเบื้องต้นผ่านการประเมินทางอ้อม (Indirect Assessment)

   โดยใช้แบบสอบถามด้านคุณภาพ การจัดการสิ่งแวดล้อม การปฏิบัติตามกฎหมายแรงงาน หรือแนวปฏิบัติด้านความยั่งยืน ร่วมกับคู่ค้าหลักที่เกี่ยวข้อง

3. ติดตามและตรวจสอบความเสี่ยงร่วมกับคู่ค้าหลักเป็นระยะ

   โดยเฉพาะเมื่อมีสัญญาณเตือนความเสี่ยง เช่น การส่งมอบล่าช้า ปัญหาด้านคุณภาพ หรือการละเมิดสิทธิมนุษยชนในห่วงโซ่อุปทาน

4. บูรณาการแนวทางการตรวจสอบร่วมกับ On-site Audit หรือ Supplier Meeting ของคู่ค้าหลัก

   โดยเพิ่มหัวข้อความเสี่ยงจากผู้รับเหมาช่วงหรือซัพพลายเออร์รองเข้าไปในแบบฟอร์มการประเมิน

การกำหนดและบริหารจัดการคู่ค้ากลุ่ม Critical Non-Tier 1 อย่างเป็นระบบ จะช่วยให้บริษัทสามารถ ประเมินความเสี่ยงได้อย่างครอบคลุมทั้งห่วงโซ่อุปทาน (End-to-End Supply Chain Risk Management) และวางแผนการรับมืออย่างเหมาะสม เพื่อสนับสนุนความต่อเนื่องทางธุรกิจ ลดโอกาสเกิดเหตุไม่คาดคิด และส่งเสริมความยั่งยืนในระยะยาวของบริษัทและคู่ค้าในทุกระดับ

ความเสี่ยงด้านสังคมและสิ่งแวดล้อม

1. ความเสี่ยงด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

   ปัจจุบันทั่วโลกต่างให้ความสำคัญกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ อุณหภูมิของโลกที่ร้อนขึ้น อาจ ก่อให้เกิดภัยธรรมชาติต่างๆ เช่น สภาพอากาศแปรปรวนรุนแรง ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจหลักของบริษัท เช่น โครงสร้างป้ายโฆษณา หรือการจัดส่งสินค้าของคู่ค้าซึ่งอาจจะส่งผลกระทบทำให้ไม่สามารถส่งสินค้าได้ทันตามที่กำหนด เป็นต้น

2. ความเสี่ยงด้านสิทธิมนุษยชนและการปฏิบัติต่อแรงงาน

   ความเสี่ยงที่คู่ค้าอาจละเมิดกฎหมายแรงงานหรือสิทธิมนุษยชน ซึ่งอาจส่งผลกระทบร้ายแรงต่อภาพลักษณ์และความเชื่อมั่นของนักลงทุน บริษัทจึงต้องเฝ้าระวังผ่านการประเมินและบังคับใช้จรรยาบรรณคู่ค้าอย่างเคร่งครัด

การประเมินความเสี่ยงคู่ค้าที่ครอบคลุมประเด็นที่สำคัญ 3 ประเด็น ทั้งในมิติเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม

1. การระบุความเสี่ยง

   การรวบรวมและระบุปัจจัยหรือเหตุการณ์ที่อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานขององค์กร ซึ่งอาจมาจากทั้งปัจจัยภายใน เช่น การบริหารจัดการภายใน บุคลากร ระบบงาน หรือจากปัจจัยภายนอก เช่น เศรษฐกิจ การเมือง กฎหมาย และสภาพแวดล้อม โดยความเสี่ยงที่ระบุจะต้องครอบคลุมทั้งเชิงกลยุทธ์ การดำเนินงาน การเงิน และการปฏิบัติตามกฎระเบียบ รวมถึงการประเมินความเสี่ยงที่เกิดขึ้นใหม่ (Emerging Risks) และความเสี่ยงด้านความยั่งยืน (ESG Risks) เพื่อให้สามารถจัดการได้อย่างครอบคลุมและรัดกุม

2. การวิเคราะห์และประเมินความเสี่ยง

   การวิเคราะห์ถึงสาเหตุและปัจจัยที่ทำให้เกิดความเสี่ยง รวมถึงการประเมินโอกาสที่จะเกิดเหตุการณ์นั้น และผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นหากความเสี่ยงนั้นเกิดขึ้นจริง โดยใช้วิธีการประเมินเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ เพื่อจำแนกความเสี่ยงตามระดับความรุนแรง และจัดลำดับความสำคัญ โดยเปรียบเทียบกับระดับความเสี่ยงที่องค์กรยอมรับได้เพื่อให้สามารถเลือกแนวทางการบริหารจัดการที่เหมาะสมกับความเสี่ยงแต่ละประเภท

3. การวางแผนและกำหนดแนวทางบริหารความเสี่ยง

   การพัฒนาและเลือกใช้กลยุทธ์หรือมาตรการในการจัดการความเสี่ยงที่ได้รับการประเมินไว้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นการหลีกเลี่ยงความเสี่ยง, การลดความเสี่ยง, การถ่ายโอนความเสี่ยง และการยอมรับความเสี่ยง ในกรณีที่ความเสี่ยงอยู่ในระดับที่สามารถควบคุมได้ ทั้งนี้ การวางแผนและการเลือกใช้มาตรการในการจัดการความเสี่ยงจะพิจารณาจากทรัพยากรที่มี ความคุ้มค่า และผลกระทบต่อเป้าหมายขององค์กร

4. การปฏิบัติตามแนวทางบริหารความเสี่ยง

   การนำแผนการบริหารความเสี่ยงไปปฏิบัติจริงโดยผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่ายตามบทบาทหน้าที่ พร้อมจัดให้มีระบบควบคุมภายในที่เหมาะสม รวมถึงสนับสนุนการสื่อสารภายในองค์กรเพื่อสร้างความตระหนักรู้ ตลอดจนการสร้างวัฒนธรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Culture) เพื่อให้เกิดการมีส่วนร่วมในการบริหารความเสี่ยงอย่างทั่วถึงและเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบัติงานประจำวัน

5. การติดตามและประเมินผลการปฏิบัติ

   การติดตามความก้าวหน้าของการดำเนินการตามแผนบริหารความเสี่ยง และประเมินประสิทธิภาพของมาตรการต่างๆ ที่ได้ดำเนินการไว้ ผ่านการกำหนดดัชนีชี้วัดความเสี่ยงที่สำคัญ (Key Risk Indicators - KRIs) พร้อมทั้งทบทวน ปรับปรุง หรือพัฒนาแนวทางการบริหารความเสี่ยงอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงและสนับสนุนการบรรลุวัตถุประสงค์ขององค์กร